La La… La La Land

La La Land (2016)
Genre: Musical / Romance

cc7bf485c33edf3cf7834694b40f38bc

 

பிறக்கும் நொடி முதல் இசை என்பது நம் வாழ்வியலோடு கலந்த ஒன்று. பிள்ளையின் இசைக்கு போட்டியாக, தாயின் தாலாட்டு. ஆக இசையை வாழ்வில் இருந்து பிரிக்கவே முடியாது. அதில் சினிமா விதிவிலக்கல்ல.

மியாசகி, குவில்லெர்மோ, மணிரத்னம், ஸ்ரிஜித், வாங் கார் வாய், மகேந்திரன், பாலு மகேந்திரா போன்ற இயக்குனர்களை பின் தொடர்பவன் நான். ஆனால் படத்தை இயக்கும் இயக்குனர் யாரென்று அறியாமல் நான் பின் தொடரும் ஒரே genre MUSICAL மட்டுமே. சிறுவயதில் துவங்கி இன்று வரை அதில் ஒரு ஈர்ப்பு.

யதார்த்தத்தில் நடக்காத ஒன்றை திரையில், பாடல்கள் மூலம் காட்டுவது. அந்த யதார்த்த மின்மையே இந்த genreரின் மீது எனக்கு ஆவல் வந்தமைக்கு காரணம். வாழ்வில் இருக்கும் எதார்த்தமே திரையில் காண முடியும். ஆனால் எனக்கு நான் வாழ்வில் பார்க்காத, சந்திக்காத, அனுபவிக்காத விஷயங்களை திரையில் காண்பது மிகவும் பிடிக்கும். அதில் முக்கிய பங்கு பாடல்களுக்கு உண்டு.

என்னை பொறுத்த வரை திரையில் யதார்த்தம் என்பது தேவையான அளவே (தமக்கு ஏற்றார் போல்) அமைக்கபடுகிறது. சினிமா தனம் இல்லாத படைப்புகள் மிக மிக குறைவு (இல்லை என்றும் கூறலாம்). நடிப்பில் இருக்கலாம், கதையில் இருக்கலாம், திரைக்கதையில் இருக்கலாம். ஆனால் அதை திரை வடிவில் கொண்டு வரும் பொழுது சினிமா தனம் இருக்கு. பின்னனி இசை யதார்த்தத்தில் இசை (ஒலி – யாரும் ஆடும் பாடலுமாக அனைத்து இடத்திலும் இருப்பது இல்லை) என்பது இருக்காது. ஆனால் உணர்வுகளை உணர இசை அவசியமாக இருக்கிறது. இங்கு அனைவரும் மஜித் மஜிதி போல் படம் எடுப்பதும் இல்லை. ஆக என்னை பொறுத்தவரை உணர்வுகளை உணர வைப்பதில் இசைக்கு மிக மிக முக்கிய பங்கு உள்ளது. அப்படி ஒரு முழுபடமே இசையை மையப்படுத்தி எடுக்கபட்டால்…. சொல்லவா வேண்டும்.

LALA LAND. தாலாட்டை போன்ற ஒரு டைட்டில். இசையில் துவங்கி இசையில் முடியும் படமிது. ஆரம்பத்தில் இருந்த உணர்ச்சிகள் ஒரு இடத்திலும் குறையாமல், சலிப்பு தட்டாமல் ஒரே கிராபில் தனக்கு பிடித்த அழகியோடு பயணிக்கும் போது ஏற்படும் உணர்வை இந்த படம் எனக்கு தந்தது. படத்தில் முக்கிய இரு கதாபாத்திர அமைப்பும் அவர்கள் நடிப்பும் மிகப்பெரிய பலம்.

அடுத்து படத்தில் உபயோகபடுத்தப்பட்டிருக்கும் வண்ணங்கள். “ஓ மை கார்ட்” என்று தான் கூற வேண்டும். படத்தில் வரும் அனைத்து கதாபாத்திரத்தின் உள் மனதை வெளிப்படுத்தும் விதமாக இருந்தது. Color Theory க்கு இந்த படத்தை மிகச்சிறந்த உதாரணமாக எடுத்துக்கொள்ளலாம். Technically, வார்த்தை இல்லை. ஆரம்பத்தில் அல்ஜான்றோ படம் போல் இருக்குமோ என்று யூகித்த போது. அது இல்லை என்று நிறுபித்து, முக்கியமான காட்சிகளில் மட்டுமே லெந்த்தி ஷாட்ஸ் இருந்தது. எங்கு தேவையோ அங்கு மட்டும் கத்திரி.

இசை – ஒரே வரி. தாயின் தாலாட்டு.

அனைவரும் அறிந்ததே. ஒரு படம் என்பது, தனி நபரின் கனவை பலரின் உழைப்பில் செதுக்கி திரைக்கு கொண்டு வருவது. வெகுசில படைப்புகளில் அதை நாம் உணரலாம். இப்படமும் அப்படி ஒன்று, யாரையும் குறை சொல்ல முடியாது.

Sweeney Todd, Moulin Rouge, Nine, Chicago, Sunrise பட வரிசையில் என்னை மிகவும் கவர்ந்த மற்றொரு மியுசிகல் இந்த LA LA LAND.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s